De Konbini-run

Voor het eerst landen in Japan heeft een eigen soort chaos. Niet luid. Gewoon dicht. Borden die je niet kunt lezen, rijen die bewegen zonder dat iemand iets zegt, en de directe, dringende vraag hoe je van Narita ergens naartoe komt zonder internet.

Het goede nieuws: alle grote luchthavens in Japan hebben gratis wifi. Gebruik de rij bij de douane om gomobly.com te bezoeken en je eSIM te activeren. Tegen de tijd dat je erdoorheen bent, ben je verbonden en klaar om via het metronetwerk van Japan rechtstreeks naar je hotel te navigeren.

Zodra dat geregeld is, zoek een konbini. In de stad is er onvermijdelijk een in de buurt. 56.000 door het hele land. Op hoeken, bij treinstations, onder kantoorgebouwen. Op de luchthavens moet je weten waar je moet zoeken. Narita heeft een 24-uurs Lawson op T1 B1F en een 7-Eleven op de 4e verdieping van T2, open van 6:00 tot 23:00, met meer opties bij T3. Op Haneda ga je naar de 7-Eleven in het vertrekgebied van Terminal 3, open van 6:00 tot 23:00.

Begin met de tamago sando: eiersalade op melkbrood. Anthony Bourdain noemde het "onnatuurlijk, onverklaarbaar en heerlijk." Pocari Sweat voor de uitdroging. Melon pan, dat geen meloen bevat maar toch werkt. Om 3 uur 's nachts open, warm eten klaar, een geldautomaat die je pas accepteert, zonder oordeel.

Een van de grote systemen van de moderne beschaving. Maar je hebt eerst bereik nodig om het te vinden.